Historia Szpitala

W latach ‘60, ‘70 ubiegłego wieku gruźlica była groźną chorobą, ale sytuacja epidemiologiczna w kraju dzięki wprowadzeniu szczepień oraz powszechnemu dostępowi do leków i leczenia była opanowana. Ogólnopolski wskaźnik zapadalności zachorowań na gruźlicę wynosił 31,5 na 100 tysięcy mieszkańców. Trochę inaczej rzecz miała się w województwie kieleckim, gdzie wskaźnik ten był wyższy i wynosił 40,7.
Z tego właśnie powodu ówczesne władze miasta zdecydowały się na stworzenie obiektu, którego zadaniem byłoby leczenie i profilaktyka w zakresie tej choroby. Koncepcja początkowa zakładała utworzenie wśród lasów sosnowych Czerwonej Góry sanatorium dla gruźlików, ale pomysł ten upadł, kiedy w pobliskich Nowinach powstała cementownia.

Głównym projektantem całego obiektu była inż. Barbara Żelaźnicka z Biura Projektów Służby Zdrowia w Warszawie. Głównym wykonawcą Szpitala wraz z towarzyszącymi obiektami było Zjednoczenie Budownictwa Miejskiego
w Kielcach.

Obiektami towarzyszącymi, wchodzącymi w skład Szpitala były:

  • ujęcie wody,
  • kotłownia,
  • pralnia,
  • warsztaty mechaniczne,
  • oczyszczalnia ścieków,
  • hotel pielęgniarek,
  • osiedle mieszkaniowe,
  • szklarnia i chlewnia jako Gospodarstwo Pomocnicze,
  • żłobek z przedszkolem
  • oraz szereg innych, mniejszych obiektów niezbędnych do funkcjonowania dużego Szpitala.
Szpital, duży i nowoczesny jak na ówczesne standardy, oddany został do użytku w roku 1970,
a pierwszych pacjentów przyjął 2 stycznia 1971 roku. Pierwszym Dyrektorem został Janusz Dukalski.
Na lata ‘70 i ‘80 przypada rozkwit szpitala. Jego dobra kondycja finansowa zapewniała kadrze pracowniczej dobre zarobki oraz doskonałe warunki socjalno – bytowe. W szpitalu istniały wtedy cztery oddziały zachowawcze gruźlicy
i chorób płuc, oddział wewnętrzny z kardiologią, chirurgiczny i blok operacyjny, a dodatkowo w tym okresie powstały: oddział urologiczny i chirurgii klatki piersiowej. W roku 1975 do szpitala przyłączono Wojewódzką Przychodnię Przeciwgruźliczą tworząc Wojewódzki Specjalistyczny Zespół Opieki Zdrowotnej Gruźlicy i Chorób Płuc.
Lata 90-te to okres  zmian w historii szpitala. Zarządzeniem Wojewody Wojewódzki Specjalistyczny Zespół Opieki Zdrowotnej Gruźlicy i Chorób Płuc zmienił nazwę na Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej. Za zmianą nazwy szły także szeroko zakrojone zmiany
w infrastrukturze: Dyrekcja i administracja zostały przeniesione z budynku przychodni do budynku szpitala w Czerwonej Górze, restrukturyzacji uległy poszczególne działy, wybudowana także m.in. centralną sterylizatornię, kotłownię olejowo-gazową, podjazd dla karetek, stację uzdatniania wody.
Lata 2000-2010 przyniosły dalszy rozwój Szpitala. Oddane do użytku zostały: Oddział Urologiczny
z Pracownią Badań Urodynamicznych, Oddział Anestezjologii i Intensywnej Terapii, Oddział Pulmonologiczno- Alergologiczny wraz
z Zespołem Domowego Leczenia Tlenem, Pracownia Diagnostyki Zaburzeń Oddychania Podczas Snu przy Oddziale Pulmonologicznym, Laboratorium Cytologii Plwociny i Prątka Gruźlicy, Dział Endoskopii utworzony na bazie pracowni endoskopowych, Pracownia Badań Czynnościowych Układu Krążenia przy Oddziale Chorób Wewnętrznych, zmodernizowany Dział Diagnostyki Obrazowej. W roku 2008 uchwałą
z dnia 16 lipca Szpital otrzymał aktualną nazwę: Wojewódzki Szpital Specjalistyczny im. św. Rafała w Czerwonej Górze.
W roku 2011 w Szpitalu wykonano nową elewację finansowaną z funduszy unijnych. Poprawiło to komfort w zakresie utrzymania temperatury wewnątrz pomieszczeń oraz zmniejszyło koszty utrzymania i poprawiło zewnętrzny wygląd budynków. Środku unijne pomogły sfinansować również budowę nowoczesnego Bloku Operacyjnego wraz z parkingiem. Otwarcie składającego się z sześciu Sal Operacyjnych oraz 6-łóżkowej Sali Wybudzeń Bloku Operacyjnego odbyło się w październiku 2012 roku. Dwa lata później w Szpitalu utworzono Oddział IX Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu oraz Szpitalną Poradnię Ortopedyczną. W 2014 roku działalność rozpoczął Ośrodek Domowej Wentylacji  Mechanicznej. W roku 2016 odbyło się otwarcie nowoczesnego, wyposażonego w wysokiej klasy sprzęt ratujący życie Oddziału Anestezjologii
i Intensywnej Terapii.

Historia Szpitala – format pdf

Przewiń do góry
Skip to content